http://howtousetwitterformarketingandpr.com/

Szukam innych pomysłów…

Chciałbym pokazać Wam narzędzie, które wpisuje się w te oczekiwania. Miałem okazję testować je podczas ostatniej konferencji The Next Web w Amsterdamie. Tam swoją rolę spełniło świetnie agregując w jednym strumieniu tweety kilkuset zalogowanych kont. Do tego agregacja treści z innych platform w zasadzie w czasie rzeczywistym.

Mi się podoba mobynow.com

A tutaj opisy przykład implementacji http://bit.ly/bVKXIg

Swoją drogą cały czas szukam najlepszych narzędzi do efektywnego monitoringu marek w SM. Jedną ciekawe rozwiązanie testujemy. Ale chcę więcej…

Czas podziękować agencjom które na fanpage’u zamieszczają swoje subtelne anonse linkując do analiz, z których wynika, że wszystko co robimy, to robimy źle. I będziemy robili źle dopóki ta agencja nie uzna, że już robimy dobrze.

Czas podziękować znawcom SM, którzy już posadzili się w ławach dla sędziów i marszcząc brwi piszą wyrok. Dziękuję Wam koledzy że jedziecie mnie po forach, dyskretnie sondując czy już można wysłać mi ofertę

Każdy, kto przepracował w tej branży dłużej niż rok, na średnich chociaż klientach i miał do czynienia z chociaż jednym kryzysem, myślę że w tej chwili z zaciekawieniem przygląda się tej sytuacji. Ewentualnie pozwala sobie na taki komentarz jak Jacek Kotarbiński: „Nie czuję się kompetentny oceniać całej sytuacji, bo pewnie ma ona mnóstwo niuansów, których po prostu nie znam”. Dalej Pan Jacek się bulwersuje, ale ma prawo bo przypisuje nam działania które faktycznie byłyby bardzo wątpliwe etycznie. Byłyby, gdybyśmy to robili, co Pan Jacek myśli że robimy. Ale nie robimy. To kto w takim razie?
 Na 100% nie wiem, ale chętnie spytam: 
Kto korzysta na tym, że stara się poróżnić mojego Klienta z fanami jego marki?

Cyt. Wołoszański: „nie uprzedzajmy faktów, nie wyprzedzajmy zdarzeń”.

Otóż mój Klient skierował do właścicieli kilku domen pisma, w których używa prawniczej argumentacji dowodząc, że ci właściciele nie do końca dbają o zgodność z prawem swoich poczynań. Dotyczyło to w głównej mierze tych domen, na których prowadzona była jakakolwiek działalność komercyjna. Niezależnie od tego czy mówimy o regularnej sprzedaży powierzchni reklamowej czy sprytnym linkowaniu z istniejącego forum do własnej biznesowej oferty.

 Żaden z adresatów nie podjął żadnych działań w celu zalegalizowania swojej działalności (można przecież wystąpić o licencję na stosownanie znaku?). Internet zalała natomiast fala komentarzy, że oto „Nikon idzie na wojnę ze swoją społecznością”.
 Szczególna podłość tego zabiegu polega na tym, że fotografia to wyjątkowa pasja. I ludzie, którzy tę pasję dzielą, niezależnie czy robią to zawodowo czy po pracy, mają jedną wspólną cechę. Potrzebę współdziałania w społeczności. Ja lubię oglądać zdjęcia innych i słuchać komentarzy na temat własnych fot. Tak to działa. I nagle pojawia się ktoś kto mi mówi, że producent mojego ukochanego sprzętu, który zakupiłem z niemałym wysiłkiem finansowym, pokazuje mi faka. Podłe i przebiegłe.

 Nie dziwię się więc tym wszystkim użytkownikom forów i portali społecznościowych, którzy komentując tak przedstawioną sytuację nie przebierają w słowach.
 Robiłbym dokładnie tak samo. Raz na jakiś czas, ktoś tylko rzuca hasło sugerujące, że rozwiązanie sytuacji jest bardzo proste. Wystarczy tylko zgodzić się aby znowu było tak jak w „dawnych dobrych czasach”, które minęły…

 Niektórzy lansują tezę że to akcja odwetowa za krytyczne uwagi na temat serwisu Nikona. Ale nie potrafią sensownie powiązać tego poglądu z faktem, że pisma zostały wysłane gdy wrzawa na temat serwisu cichła… A cichła z tego powodu, że Nikon bardzo poważnie do tych uwag podszedł. Był audyt, były wnioski, jest wdrożenie. Większość krytycznych uwag na temat działania serwisu N to uwagi historyczne. Ale nasza praca nad wizerunkiem nowego, przyjaznego Klientowi serwisu dopiero się zaczyna.

Wierzę w to że komunikacja jest skuteczna tylko wtedy kiedy jest autentyczna. Dlatego nie kupuję tipów speców od SM (a zwłaszcza tych z trochę ponad setką kontaktów na fb), którzy przekonują mnie że posiedli magiczną wiedzę zaganiania społeczności SM niczym baranów do zagrody. Że wystarczy być bardziej swojskim niż razowy chleb i raz dziennie samemu wysmagać się wierzbową witką. Oni już myślą w kategoriach case’u. Oni już tę społeczność mierzą i ważą. Nasza strategia działania jest prosta. Mówimy jak jest. Nie dlatego, że nie przeczytałem książek (co niektórzy sugerują), ale dlatego że nasz case to naprawdę nie orangutany i greenpeace. Dlatego nigdy w życiu nie recenzowałem pracy żadnego mojego kolegi z branży po 1 dniu trwania kryzysu w który był zaangażowany. I nadal nie będę tego robił.

Jeszcze kilka słów komentarza ode mnie odnośnie spraw, które najczęściej przewijają się w postach.
 Jedna to polishnikonservice czyli site założony w trosce o poprawę jakości serwisu – deklaratywnie oczywiście. Jak się teraz dowiedziałem serwis ten był bardziej pluszowy niż misie koala, przyjazny niczym szczeniaczek wzięty ze schroniska. Nic tylko czochrać i robić sobie z nim fotki. Bullshit.

 Każdy kto chociaż raz wówczas odwiedził tę stronę doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że ona powstała głównie po to, żeby zbierać opinie negatywne. W jej nagłówku do odbiorcy krzyczały sformułowania typu „oszustwo”, „niechlujny serwis”. To budziło moją lekką konsternację zwłaszcza w obliczu słodkich deklaracji autorów serwisu. Pewnego dnia, gdy zobaczyłem jednak na tej stronie piękną reklamę, zrozumiałem jaka jest prawdziwa intencja powołania go do życia. Nie działania na rzecz społeczności, nie działanie na rzecz poprawy serwisu, ale stworzenie szerokozasięgowego portalu, którego odwiedzalność będzie potem można wymieniać na kasę. Każdy kto działa w PR chwilę dłużej ma świadomość tego, jak powszechna jest to praktyka. Polishnikonservice to więc dla mnie nie case społecznościowy ale biznesowy. Taki bardziej subtelny cybersquatting. Aha, w tzw. międzyczasie poprosiliśmy właściciela domeny o spotkanie. Odmówił. Cały czas oczywiście na swoim forum wzywając do dialogu.

Kolejna sprawa to przyczyny podjęcia kroków w obronie swojej własności intelektualnej przez Nikona. Nikt nie jest w stanie nawet oszacować ile osób, nie tylko w Polsce, skorzystało z usług różnych szkoleń czy kupując różnego rodzaju gadżety w przekonaniu że są one firmowane przez producenta ich ukochanego sprzętu foto. Dziwi kogoś że firma z korzeniami w Japonii, obłędnie przywiązana do standardów i jakości, nie godzi się na takie praktyki? To że ktoś próbuje mieszać do tego użytkowników forów to jego brudna gra. Taka jest moja opinia.

 Obserwuję również próby dorobienia Klientowi gęby cenzora, przywołując nawet case Streisand. Ani razu Nikon nie ingerował w treści pojawiające się na forach, respektując prawo swoich Klientów do własnych opinii, niezależnie jak krytyczne one by nie były.

Również planując komunikację w tym kontekście Nikon uznał że kluczową sprawą jest dialog i dlatego, jako główną platformę swojej komunikacji przyjął fanpage’a na facebooku.

 Żeby była jasność Nikon nigdy nie sygnalizował nawet braku chęci współpracy z Nikoniarzami i innymi portalami, które zrzeszają fanów marki. Są też pewne granice. I są to granice zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Jej przekroczeniem jest moim zdaniem ogłaszanie że Nikon zabrał sprzęt, podczas gdy naprawdę poprosił o zwrot przedprodukcyjnego aparatu po OSIEMNASTU miesiącach testowania. Dziennikarze na przetestowanie sprzętu potrzebują 2 tygodnie max. Właściciel pewnego portalu potrzebuje całego życia. 

Jakkolwiek są osoby, które bardzo starają się zmącić ten klarowny przekaz, dla mnie i z całą pewnością dla wielu osób, jest jasne że firma ma prawo chronić swój wizerunek i świadomie zarządzać swoim trademarkiem. Czyli wykorzystanie go powinno poprzedzić podpisanie stosownej umowy licencyjnej. Uważam ponadto, że ma sens działanie dzięki któremu Klient będzie wiedział kto jest nadawcą określonych treści: Nikon czy osoba posługująca się jego nazwą lub wręcz logotypem. Paradoksalnie mam nadzieję, że ten kryzys przyczynia się do upowszechnienia tej wiedzy.